موزیک و آهنگ و ترانه و فیلم در سوار طوفان,دانلود فیلم ایرانی,دانلود فیلم به وقت شام,دانلود فیلم لاتاری,دانلود فیلم اکسیدان,دانلود فیلم آینه بغل,دانلود فیلم خالتور,دانلود فیلم محمد رسول الله,دانلود فیلم رگ خواب,دانلود فیلم سینمایی,دانلود فیلم نهنگ عنبر 2,دانلود فیلم زیر سقف دودی,دانلود فیلم ترسناک,دانلود فیلم ساعت پنج عصر,دانلود فیلم ایرانی رایگان,دانلود فیلم 2017,دانلود فیلم ایرانی طنز,دانلود فیلم هندی,دانلود فیلم نگار,دانلود فیلم 2018,دانلود فیلم من و شارمین,دانلود آهنگ جدید,دانلود آهنگ جدید بهنام بانی,دانلود آهنگ جدید حمید هیراد,دانلود آهنگ های حمید هیراد,دانلود آهنگ حمید هیراد,دانلود آهنگ شهاب مظفری,دانلود آهنگ جدید معین,دانلود آهنگ محسن ابراهیم زاده,دانلود آهنگ قرص قمر بهنام بانی,دانلود آهنگ جدید حامد همایون,دانلود آهنگ جدید ماکان بند,دانلود آهنگ علیرضا طلیسچی,دانلود آهنگ جدید محسن ابراهیم زاده,دانلود آهنگ حمید هیراد شوخیه مگه,دانلود آهنگ ماکان بند,دانلود آهنگ جدید محسن یگانه,دانلود آهنگ تولدت مبارک اندی,دانلود آهنگ جدید ایرانی,دانلود آهنگ های بهنام بانی,دانلود آهنگ دلبریتو کمترش کن

تقصیر خودتان هست دوست عزیز!

تقصیر خودتان هست دوست عزیز!

دسته بندی : هک تلگرام و اینستاگرام تاریخ : سه شنبه ۸ خرداد ۱۳۹۷

مجله اینترنتی ندا آنلاین:

روزنامه فرهیختگان – مینا فرقانی: آیا شما هم از دوستان و خویشان بی‌معرفت خود شاکی هستید؟ آیا به محض اینکه به رفیق سونا و جکوزی‌تان پیامی می‌دهید که شست او خبردار می‌شود بی‌حوصله هستید یا کمک می‌خواهید، فرد مربوطه به کل از صحنه روزگار محو می‌شود و مثل یک مجرم فراری دارای تعداد عدیده‌ای چک بلامحل، باید با حکم جلب بیفتید دنبالش؟

آیا در بزنگاه‌های سخت زندگانی، نزدیک‌ترین افراد زندگانی‌تان، دست‌تان را داخل ترکیب پوست گردو و حنا گذاشته‌اند؟ آیا دوستان و بستگان‌تان تا می‌فهمند نیاز به کمک دارید، وسط چت، یکهو last seen recently می‌زنند، اینترنت‌شان قطع می‌شود و هزار جور سنگ پیش پایشان می‌افتد که به ناچار مکالمه‌شان را با شما قطع می‌کنند؟! اگر شما هم بله، این یادداشت، خوراک خودتان هست. لبّ مطلب این هست که «تقصیر خودتان هست دوست عزیز!» حالا اگر از ما هم شاکی نشده‌اید، یادداشت زیر را بخوانید تا بگوییم قضیه چیست و مشکل از کجا آب می‌خورد!

تقصیر خودتان هست دوست عزیز!

۱) توقع زیادی دارید!

فکر کرده‌اید ملت بی‌کار و علاف نشسته‌اند تا به محض اینکه اراده همایونی بر جذب کمک قرار گرفت، به گرفتاری‌های تخیلی و دلتنگی‌های گاه و بی‌گاه حضرت‌عالی رسیدگی کنند؟ یا شاید توقع دارید کار و زندگی خود را رها کنند و به درددل‌های شما گوش جان بسپارند؟! بَه! گویا شما اصلا اخبار گوش نمی‌دهید و در جریان مسائل مملکت و منطقه نیستید. اصلا خبر دارید زندگی چقدر خرج دارد و هر لحظه چقدر دنیای کسب‌وکار زیر و زبر می‌شود؟ در کسری از ثانیه آدم بخت‌برگشته‌ای از عرش به فرش سقوط می‌کند و رانت‌خوار کوچکی از فرش به عرش، عروج.

بعد، در این دنیای دون، در این اوضاع بی‌در و پیکر، که کسی به کسی رحم نمی‌کند، انتظار دارید کسی بیاید کنارتان (یا در صفحه چت‌تان)، با دل راحت بنشیند، به دغدغه‌ها و دل‌مشغولی‌هایتان گوش کند و تازه این کمک، بلاعوض باشد و بهره پولی و مالی به فرد یاری‌دهنده بدهد؟! خدا وکیلی خیلی رو دارید. شما خودتان چه گلی به سر اطرافیان زده‌اید که توقع دارید این‌چنین خدماتی به شما ارائه بدهند؟! وا… دوره آخرالزمان شده!

۲) دلخوشی، قطحی بود؟!

دلخوشی اصلا چیز خطرناکی هست؛ یک جورهایی به نقطه‌ضعف آدم تبدیل می‌شود. اگر به چیزهای در پیت و بی‌خودی دلخوش باشید که دیگر رسما قوز بالا قوز هست. البته اساسا دلخوشی داریم تا دلخوشی! ممکن هست دل کسی به یک گلدان عتیقه خوش باشد، یا یک بچه‌ گربه، یا در حالت هوشمندانه‌تر، آدمی دیگر. ولی آخرش که چه؟! گلدان عتیقه که با توجه به کبر سن و قدمت جنس، مایه‌اش یک شوت کوچولو هست!

بچه‌گربه هم که نهایتا ۲۰ سال عمر می‌کند، جز زحمت و لوس‌بازی هم که چیزی برای آدم ندارد؛ فهم و شعور هم که تعطیل! دقیقا دل‌تان را به چه خوش می‌کنید پس؟ همین جسم پشمالو و چسبونکی که مدام خودش را لوس می‌کند؟ جانوری که وقتی شما دارید گوله گوله اشک می‌ریزید، حتی نمی‌تواند یک کلمه بگوید «غصه نخور عزیزم! من کمکت می‌کنم؟!» در واقع یعنی ۲۰ سال از عمرتان را به پای یک حیوان بی‌شعور می‌ریزید که نهایت کمکش به شما این هست که یاد بگیرد وسط هال قضای حاجت نکند؛ تازه آن هم در بهترین و خوش‌بینانه‌ترین حالت!

آدمیزاد هم که اگر در جایگاه «دلخوشی» قرار بگیرد، خدا می‌داند خواسته یا ناخواسته چه بلاهایی بر سر فرد دل‌خوش‌کننده می‌آورد. از انجام کارهای دور از انتظار بگیرید تا خدای ناکرده به دیار باقی شتافتن که بعد از این وقایع، فرد دل‌خوش‌کننده، دیگر آن آدم سابق نخواهد شد.

خودتان با همین دست‌ فرمان بروید جلو، فکر کنید، ببینید دلخوشی‌های فانی دیگر، چگونه می‌توانند افراد را از پا دربیاورند و به مرز نابودی بکشانند. دور از جان البته!

۳) دارید اشتباه می‌زنید!

البته جسارت نباشد، ولی اگر از اطرافیان شاکی هستید یا دلخوشی‌هایتان را یکی پس از دیگری از دست داده‌اید، یعنی این راهی که می‌روید به مقصد خوشایندی ختم نمی‌شود. البته دلخور بودن از نزدیکان، به خودی خود معنی ناجوری ندارد، اما اگر گواهی بر این مدعا باشد که حضرت‌عالی توقعی داشته‌اید که محقق نشده هست یا برخوردی دیده‌اید که رنجیده‌اید، برای خودتان صورت خوشی ندارد؛ در واقع، هیمنه و هیبتی که از شما سراغ داشته‌اند، با نشان دادن این نقطه‌ضعف به باد فنا می‌دهید. اگر خودخواری و حرص‌خواری را پیشه کنید که دیگر واویلا! ذره ذره به سمت نابودی پیش می‌روید؛ پیشاپیش روح‌تان شاد و یادتان گرامی!

۴) رفیق بی‌کلک، خدا!

شاعر می‌گوید: «قربونت برم خدا، چقدر غریبی رو زمین!» خیلی هم نغز و پرمغز. خالق بامرام، این همه موجودات زنده و غیرزنده و ایستا و پویا آفریده هست تا نظر ما آدم‌های حواس‌پرت را جلب کند و دل‌مان را به دست بیاورد، آن‌وقت بعضی از ما اندر خم ملوسی یک بچه‌گربه، گم و گور می‌شویم، جوری که خودمان هم نمی‌توانیم خودمان را پیدا کنیم! بدون تعارف، اگر کسی در بالاترین درجه هوشمندی و ذکاوت باشد، یقینا خدا را به‌عنوان رفیق و یاور انتخاب می‌کند که همیشه در دسترس هست، خودش را گم و گور نمی‌کند، به محض اینکه صدایش بزنید پاسخ می‌دهد، قادر مطلق هست و «نمی‌دونم»، «نمی‌تونم»، «از دست من برنمیاد» و… در بساطش پیدا نمی‌شود؛ و از همه مهم‌تر، باقی و همیشگی هست و هرگز تنهایتان نمی‌گذارد.

خدا، گمشده این روزهای زندگی ماست که لحظه‌ای خودش را از این مخلوق سرتق و بی‌حواسش دریغ نمی‌کند، اما کجاست چشم دلی که در خلال روزمرگی‌ها و شلوغ‌پلوغی‌های کار و زندگی، دلبری‌های خالق جذاب را ببیند و پای دل را در مسیر او بگذارد؟ به این قضیه فانتزی یا گلاب به رویتان لاکچری نگاه نکنید. خدا برای همه هست! استثنائا در این مورد، سهم آقازاده‌ها بیشتر از بقیه نیست، بلکه شاید کمتر هم باشد!

خیلی هم جینگیلی‌ملوس تصورش نکنید. خدایی که مهربان‌ترین مهربان‌هاست، همان خدایی هست که با توجه به «حرام و حلال»های وضع‌شده، به نظر نمی‌رسد «دلت پاک باشه!» زیاد به مذاقش خوش بیاید.

خالق دوست‌داشتنی می‌گوید اگر غیر از من را به رفاقت گرفتی، مثل عنکبوتی هستی که آن خانه جالب و مهندسی‌ساز (صرفا از نظر شکل و زوایا!) را می‌سازد و خبر ندارد که خانه‌اش به یک فوت بند هست. حکایت ما و تمام دلخوشی‌های فانی ماست که دمی هستند و دمی دیگر… خدا می‌داند!

دیدگاه کاربران انتشار یافته : 0 - در انتظار بررسی : 0
    • دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    • دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.