موزیک و آهنگ و ترانه و فیلم در سوار طوفان,دانلود فیلم ایرانی,دانلود فیلم به وقت شام,دانلود فیلم لاتاری,دانلود فیلم اکسیدان,دانلود فیلم آینه بغل,دانلود فیلم خالتور,دانلود فیلم محمد رسول الله,دانلود فیلم رگ خواب,دانلود فیلم سینمایی,دانلود فیلم نهنگ عنبر 2,دانلود فیلم زیر سقف دودی,دانلود فیلم ترسناک,دانلود فیلم ساعت پنج عصر,دانلود فیلم ایرانی رایگان,دانلود فیلم 2017,دانلود فیلم ایرانی طنز,دانلود فیلم هندی,دانلود فیلم نگار,دانلود فیلم 2018,دانلود فیلم من و شارمین,دانلود آهنگ جدید,دانلود آهنگ جدید بهنام بانی,دانلود آهنگ جدید حمید هیراد,دانلود آهنگ های حمید هیراد,دانلود آهنگ حمید هیراد,دانلود آهنگ شهاب مظفری,دانلود آهنگ جدید معین,دانلود آهنگ محسن ابراهیم زاده,دانلود آهنگ قرص قمر بهنام بانی,دانلود آهنگ جدید حامد همایون,دانلود آهنگ جدید ماکان بند,دانلود آهنگ علیرضا طلیسچی,دانلود آهنگ جدید محسن ابراهیم زاده,دانلود آهنگ حمید هیراد شوخیه مگه,دانلود آهنگ ماکان بند,دانلود آهنگ جدید محسن یگانه,دانلود آهنگ تولدت مبارک اندی,دانلود آهنگ جدید ایرانی,دانلود آهنگ های بهنام بانی,دانلود آهنگ دلبریتو کمترش کن

از منظر تئاتریکالیته: مجموعه مقالات

از منظر تئاتریکالیته: مجموعه مقالات

دسته بندی : هک تلگرام و اینستاگرام تاریخ : شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷

80427 12465 normal - از منظر تئاتریکالیته: مجموعه مقالات قد تئاتر را باید شروع کرد. حُکمِ مناقشه‌برانگیزی است. برای جلوگیری از بدفهمی و جوابیه‌ی کانون‌ها و انجمن‌ها و ناقدانِ تئاتر در دفاع از فعالیت‌های‌شان سرسختانه باید بر تمایز میان تئاتر و درام پا فشرد. به این معنا که آنچه این حکم شروع‌اش را ضروری می‌داند بر مفهوم تئاتریکالیته استوار است؛ به عبارت دیگر نقدِ تئاتر نقطه‌ی عزیمت‌اش را بایستی بر تئاتربودنِ اثر قرار دهد نه بر درام‌بودن‌اش. این دومی است که سنتِ نقد تئاتر را در ایران شکل داده است. به همین دلیل هم است که وقتی تئاتری، مؤلفه‌های اجرایی‌اش را برپایه‌ی درام، یا به بیان دقیق‌تر بر بازنماییِ صحنه‌ای یک نمایش‌نامه، قرار نمی‌داده ناقدانِ تئاتر در مواجهه با آن سردرگم بوده‌اند. نمونه‌اش را می‌توان در دهه‌ی هفتاد سراغ گرفت. ما تقریباً هیچ نقدی از اجرای سیاها در دست نداریم. سیاها تئاتری بود از گروهی با نام نرگس سیاه با کارگردانی حامد محمدطاهری که تنها از نقطه‌ی عطف‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بودن‌اش در جریان تئاتر تجربی ایران پس از گسست‌های سال ۵۷ آگاهیم. اما از تئاتری که نزدیک به صد روز در یک بازه‌ی شش ماهه برروی صحنه بود چیزی نمی‌دانیم؛ از کنش‌های بازیگران و واکنش‌های تماشاگران، از روابط بین بدن‌ها در فضا، از چگونگی بحرانی‌‌کردنِ مفاهیم و احیای امر سیاسی در سال‌های ۷۸ و ۷۹: به‌بیان دیگر، از تئاتریکالیته‌ی سیاها. نقد تئاتر در برخورد با آن اجرا که ظاهراً یکسر در کارِ ازکارانداختنِ مناسبات بازنمایی بود چیزی به ما نمی‌گوید. هیچ ناقدی چونان یک تماشاگر در آن بازه نقدی ننوشته تا ما اکنون دریابیم که ازکارانداختن سیستمِ بازنمایی در آن اجرا به چه شکلی روی می‌داده است.
راهنمای خرید و مطالعه نسخه الکترونیک

دیدگاه کاربران انتشار یافته : 0 - در انتظار بررسی : 0
    • دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    • دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.